Huurmarkt in Vlaanderen onder zware druk: recordlage verhuringen en stijgende prijzen

Het resultaat? Extreem veel reacties per pand, stijgende huurprijzen en een structureel tekort aan kwalitatieve huurwoningen.

Wat veroorzaakt deze krapte? En wat mag je verwachten in 2026 en de komende jaren?

Historisch weinig nieuwe huurcontracten

Uit recente marktgegevens van CIB Vlaanderen en Korfine blijkt dat het aantal nieuwe verhuringen via vastgoedmakelaars sterk is teruggevallen. Waar vroeger vlot boven de 60.000 contracten per jaar werden afgesloten, zakt het cijfer nu richting 50.000 — mogelijk zelfs daaronder.

Dat is opvallend, want de vraag naar huurwoningen is allesbehalve gedaald. Integendeel.

Makelaars getuigen dat een nieuwe online advertentie binnen één dag tientallen tot soms meer dan 100 kandidaturen oplevert. Dat wijst niet op minder interesse, maar wel op een ernstig tekort aan beschikbare panden. 

Waarom is het aanbod zo beperkt?

1. Huurders blijven langer zitten

   Door de hoge aankoopprijzen stellen veel jonge gezinnen de stap naar eigendom uit. Wie vroeger gemiddeld 2 à 3 jaar huurde, blijft nu vaak dubbel zo lang in dezelfde woning. Dat vertraagt de natuurlijke doorstroming op de markt.

   Gevolg: minder panden komen opnieuw beschikbaar.

2. Sociale wachtlijsten verhogen de druk

   Veel mensen die recht hebben op een sociale woning, wachten jarenlang op toewijzing. Intussen zijn ze aangewezen op de private huurmarkt, vooral in het lagere prijssegment (tot ongeveer €750 per maand).

   Daar is de concurrentie het hevigst.

3. Strengere energienormen zorgen voor uitstroom

   De energieregels worden de komende jaren verder aangescherpt. Woningen met een slecht EPC-label (E of F) mogen binnenkort niet langer geïndexeerd worden en verdwijnen op termijn zelfs volledig uit de huurmarkt.

   Vooral kleinere particuliere verhuurders — vaak eigenaars met één of twee panden — beslissen daarom om te verkopen in plaats van te investeren in dure renovaties. Dat verkleint het huuraanbod nog verder.

   Hoewel de verduurzaming noodzakelijk is, heeft ze op korte termijn een duidelijke impact op het aantal beschikbare woningen.

Huurprijzen breken door psychologische grens

De gemiddelde huurprijs in Vlaanderen bedraagt inmiddels meer dan €900 per maand. Daarmee wordt een nieuwe grens overschreden.

De stijging zet door, al lijkt het tempo iets af te nemen. Toch blijft kwalitatief en energiezuinig vastgoed bijzonder gegeerd — en dus duurder.

Steeds meer mensen zoeken daarom alternatieven:

• Samen huren met vrienden of collega’s
• Kleiner wonen
• Uitwijken naar randgemeenten

Tekort aan huurwoningen in Vlaanderen maakt investeren in (nieuwbouw)vastgoed extra interessant

De Vlaamse huurmarkt kampt met een structureel tekort aan kwalitatieve huurwoningen. Voor huurders is dat bijzonder uitdagend, maar voor investeerders creëert deze krapte net een uitzonderlijk sterke uitgangspositie.

De combinatie van een blijvend hoge vraag, historisch weinig nieuwe verhuringen en stijgende huurprijzen zorgt ervoor dat correct gepositioneerd vastgoed vandaag quasi gegarandeerd snel wordt verhuurd. Leegstand is zeldzaam en het rendement blijft stabiel, zeker voor energiezuinige panden en nieuwbouw.

Wie vandaag investeert in vastgoed om te verhuren, stapt niet in een verzadigde markt, maar in een markt die actief op zoek is naar extra aanbod.

_{Bron: De Tijd}